ก้อนอิฐเล่าเรื่อง 2

posted on 12 Apr 2010 21:45 by khanomjeep-salapao

ต่อจากคราวที่แล้วนะคะ

ไม่พูดพร่ำทำเพลง เชิญรับชมได้ ณ บัดนาวววว

********************************************

ครานั้น 'มัน' นอนแอ้งแม้งอยู่บนเปลไม้ไผ่สานอย่างหยาบ ถูกเบียดจากอิฐก้อนอื่นๆ ระหว่างการเดินทางอันยาวนานมาสู่ ณ สถานที่นี้

"เฮ้ย! เร็วเข้าหน่อยซิเอ็ง เป็นแค่ทาสยังทำนวยนาดราวผู้ดี เดี๋ยวก็ได้หวายลงหลังเสียหรอก!"

ชายรูปร่างกำยำล่ำสันคนหนึ่งกำลัง 'ไล่ต้อน' กลุ่มคนโขยงใหญ่ให้เดินทางไปยังสถานที่ ที่เขาว่ากันว่าจะใช้สร้าง "สถูป"

"เขาว่านะพ่ สถูปองค์ใหญ่ที่ท่านให้สร้างนี่ ใหญ่โตมากทีเดียวละ ถึงได้เกณฑ์พวกเราไปกันมากมายเช่นนี้"

หญิงชรานางหนึ่งกระซิบบอกกับ "เขา" ผู้ร่วมขบวนมาด้วยดันแต่เริ่มไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปากตอบ ผู้คุมหันมาเห็นกลุ่มคนพูดคุยกันเข้า จึงตวาดเสียงดังใส่ ด่าว่าเสียจนแทบไม่เป็นผู้เป็นคน

"ไอ้อีพวกนี้! กระซิบกระซาบอันใดกัน ขบวนไปถึงโน่นแล้วพวกมึงยังล่าอยู่นี่เสียให้เวล่ำเวลา เป็นไอ้ตัวกินบ้านกินเมืองก็ไม่ปาน รีบคลานไปเสียซิ อีทาส!"

หญิงชรานางนั้นได้ยินคำแล้วก็รีบลนลานไปตามคำสั่ง ด้วยความกลัวเป็นกำลัง ส่วนเขา เมื่อได้ยินคำผรุสวาทหยาบคายเช่นนั้นแล้วก็หยุดไปสักพัก แล้วจึงค่อยๆเดินตามหลังผู้คุมที่นำหน้าไปได้สักระยะหนึ่ง

*********************************************

ขบวนเดินทางมาจนถึงสถานที่อันสมควรเป็นพื้นที่ประดิษฐานสถูปองค์ใหญ่ พื้นดินปราบเรียบ เนื้อดินอัดแน่นราวกับพื้นปูนคุณภาพดีรอท่าอยู่ คณะคนถูกปล่อยทิ้งไว้เพื่อรอรวมกับอีกหลายๆคณะ รวมทั้งตัวมัน ก็ถูกพักไว้ใกล้กับคณะนั้นเช่นกัน

"นี่พ่ออาสาเขามา พรือเขาบังคับขู่เข็ญมาเล่า ข้านั้นรับอาสามา อยากจะร่วมสร้างสถูป ให้มีวาสนาได้ใกล้ชิดกับพระศาสนาสักครั้งในชีวิต เสียแต่ว่าผู้คุมนั้นโหดร้ายนัก ทำเอาข้าเกือบไม่เป็นผู้เป็นคนเสียแล้วซิ"

เมื่อห่างจากสายตาชายร่างสูงใหญ่ หญิงชราจึงค่อยช่างพูดขึ้นมาอีก

"ข้านั้นถูกเขากะเกณฑ์มาอีกทีหนึ่ง แต่ใช่ว่าข้าไร้ศรัทธาร่วมบำรุงพระศาสนา เพียงแต่ถูกเกณฑ์มาเสียก่อนเท่านั้น"

เขาเอ่ยปากขึ้น หลังจากนั้นบทสนทนาต่อมาจึงมากมายราวกับสายน้ำหลาก จนเมื่อขบวนเตรียมท่าจะเคลื่อนย้าย ทั้งสองจึงหยุดสนทนาและเร่งรีบเดินจากไป ส่วนมันก็ยังคงนอนแอ้งแม้งอยู่ ณ ที่เดิม

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน นับวันคืนมิได้ สถูปองค์ใหญ่มหึมาได้ถูกสร้างขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงของผู้คนกลุ่มใหญ่นั้น ตัวมันเองก็ได้ถูกนำไปประกอบเข้าเป็นส่วนหนึ่งของหาเจดีย์ ช่างบังเอิญเสียจริงที่ "เขา" เป็นผู้หยิบมันไปรวมกับอิฐก้อนอื่นๆ หยาดเหงื่อของเขาได้ตกต้องบนผิวอันหยาบกระด้สงของมัน หลังจากนั้น มันจึงเห็นเขาทำงานวนเวียนไปมาเหมือนงานที่มีอยู่มากมายไม่รู้จักจบสิ้น "เขา" ไร้คำพูดใๆ มีเพียงหยาดเหงื่อตกกระทบบนพื้นดินและกองอิฐ ซ้ำแล้ว...ซ้ำเล่า...

***********************************

ยังไม่จบเน้อ รอต่ออีกได้นะคะ

 

Comment

Comment:

Tweet

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
บัวดองบล็อกอ่า
ใจร้ายยยยยย
อัพซะที~~~
เพื่อนช้านยังมีชีวิตอยู่มั้ยเนี่ย!!!question

ถ้าไม่อัพของตัวเองก็เม้นต์ให้เพื่อนบ้างนะเออ!
open-mounthed smile open-mounthed smile

#2 By Mimmi on 2010-05-07 20:56

ยาวเหมือนกันนะเนี่ย

เอ้าสาด~~~~~~~
ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ

เราสาดคนแรกใช่มั๊ยๆๆๆๆๆ

#1 By Mimmi on 2010-04-13 21:15