มาอัพต่อแล้วค่า

หลังจากต่อสู้กับความขี้เกียจอยู่พักใหญ่ 

ก็เพิ่งสอบโอเน็ตไปนี่เนอะ เลยอยากพักมั่ง

ต่อกันเลยละกันค่ะ

***********************************

ดวงตะวันเริ่มคล้อยต่ำสู่ทิศตะวันตก บรรยากาศยังคงแจ่มใสเช่นเดียวกับในยามอรุณรุ่ง ณที่พำนักแห่งกองทัพพระลักษมณ์ไม่ปรากฎสิ่งใดอันเป็นลางบอกเหตุร้าย ทั้งพลทหารและแม่ทัพเช่นพระลักษมณ์ต่างวางใจ แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าม้าเร็วดังขั้นมาทำลายบรรยากาศสงบเงียบนั้น..

"มีทหารม้าเร็วนำสาสน์มาแจ้งว่า กองทัพสวรรค์ขององค์อินทร์กำลังเคลื่อนทัพมาทางค่ายของพระองค์พะย่ะค่ะ"

หนุมานผู้เป็นทหารเอกฝีมือยอดแห่งกองทัพนำความมากราบทูลให้พระลักษณ์ทรงทราบ

"แปลกจริงเชียว เหตุใดกองทัพแห่งองค์อมรินทร์ต้องมุ่งหน้าตรงมายังทัพเรา่ อีกทั้งข้าก็ยังแน่ใจว่าเรามิเคยมีเรื่องขัดเคืองกับพระองค์"

องค์ลักษมัณกล่าวขึ้น

"ข้าพระองค์คิดว่า องค์อินทร์อาจจะไม่ได้มายังทัพเราเพื่อกระทำสงครามด้วย บางที.. ทรงทราบว่าเรากำลังทำศึกกับทศกัณฐ์ จึงคิดจะมาเยี่ยมเยียนเรากระมัง ไม่แน่ว่าพระองค์อาจช่วยสมทบให้กองทัพของพระองค์มีความเกรียงไกรยิ่ง"

"ถ้าเป็นเช่นนั้นก็คงดี เพียงแต่ว่าเราต้องคอยสำรวจตรวจตราให้ดีเท่านั้น เพราะนี่อาจเป็นกลลวงของข้าศึกให้เราไขว้เขวได้"

ทันใดนั้น มีเสียงอึกทึกครึกโครมดังลงมาจากห้วงเวหาเบื่้องบน พลันปรากฎกองทัพสวรรค์แห่งองค์อินทร์เคลื่อนผ่านน่านฟ้าสู่ค่ายพักแห่งกองทัพพระลักษมณ์ บรรดาพลทหารในค่ายต่างเงยหน้าขึ้นมอง และตกตะลึงราวถูกมนตร์สะกดในความงามสง่าแห่งทัพสวรรค์อันไม่มีกองทัพใดในสามโลกจะเทียบเท่า พระลักษมณ์เองก็ทรงตกตะลึงหลงชื่นชมในความงดงามจนหลงลืมความรู้สึกระแวดระวังที่ควรสำเหนียกอยู่เสียสิ้น... เหลือเพียงหนุมานที่ยังคงสติอยู่ ได้เอ่ยปากเตือนพระลักษมณ์ด้วยความหวาดหวั่นว่า

"พระองค์!นี่อาจเป็นกลลวงของข้าศึก ขออย่าได้ทรงวางพระทัยกับรูปโฉมอันสวยงามเพียงแค่นี้..."

แต่ทว่า... คำเตือนเพียงแค่นี้หรือจะสามารถปลุกคนผู้หลงใหลชื่นชมให้ตกใจตื่นขึ้นมาได้ มันสายเกินไปเสียแล้วสำหรับศึกครั้งนี้

กองทัพขององค์อินทร์อันสง่างาม บัดนี้เปรียบประดุจกองทัพปีศาจเข้าโจมตีกองทัพพระลักษมณ์ที่ยังคงตกอยู่ในภวังค์ รวดเร็วดุจสายฟ้า โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อแห่งกองทัพตนสักหยด อินทรชิตในร่างองค์อินทร์แปลงขึงสายธนู แผลงศรพรหมมาศใส่ฝ่ายตรงข้าม  ศรพรหมมาศษนี้มีอานุภาพสูงเสียเหลือเกิน พริบตาเดียวเท่านั้น พลทหารฝ่ายพระลักษณ์ล้มตายเกลื่อนกลาด ไม่เหลือรอดแม้เพียงคนดียว องค์ลักษมัณอนุชาแห่งองค์รามก็ต้องศรพรหมมาศของอินทรชิตล้มสลบลงเสียแล้ว แต่ยังคงเหลือ... เหลืออยู่ผู้หนึ่ง... หนุมาน บุตรแห่งพระพาย ทหารฝีมือเอกแห่งกองทัพ แม้ว่าจะสิ้นทหารทั้งกองทัพ แต่ความหวังยังคงเหลืออีกหนึ่ง เราก็จำต้องคว้าความหวังนั้นไว้ ถึงแม้จะเป็นความหวังสุดท้าย ก็ยังดีกว่าที่เราจะมิได้ลงมือทำสิ่งใดเลย

แต่ว่า... ความหวังสุดท้ายนั้น ยังจะอยู่รอดพ้นจากเงื้อมมืออสูรได้อีกหรือ?

**********************************

จบละค่าาา 

หวังว่าสำนวนคงไม่แย่เกินไปนะคะ

อิอิ^-^

 

edit @ 10 Feb 2010 12:37:19 by Bua-salapao

edit @ 26 Feb 2010 19:56:39 by Bua-salapao

edit @ 10 Apr 2010 22:01:12 by Bua-salapao

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet